1

2

3

4

5

 

Kiedy są potrzebne korepetycje?

Niemal każdy rodzic chce, aby jego dziecko zdobyło wykształcenie i odniosło w życiu sukces. Dlatego ważne jest, aby uczeń dobrze radził sobie w szkole. Jeśli więc dziecko ma problemy z nauką, warto mu w niej pomóc. W młodszych klasach rodzice mogą bez większego problemu zająć się wyjaśnianiem trudnych zagadnień z zakresu materiału szkolnego, jednak z biegiem czasu przedmiotów w szkole jest coraz więcej, a zakres materiału staje się coraz szerszy. Wtedy warto zdecydować się na korepetycje. Dzięki nim dzieci są w stanie nadrobić zaległości, utrwalić wiedzę zdobytą na lekcjach oraz dobrze przygotować się do testów, klasówek i końcowych egzaminów. Korepetycje są również dobrym rozwiązaniem dla wybitnie zdolnych dzieci, gdyż mogą one rozszerzać wiedzę o informacje wykraczające poza program nauczania. Indywidualne lekcje dodatkowe pomogą też dzieciom mającym problem z koncentracją. Dzięki korepetycjom można skupić się na tym, co dziecko umie, a czego nie. Zajęcia takie są również niezwykle przydatne przed egzaminami gimnazjalnymi i maturą, gdyż ich wyniki mają wpływ na dalszą edukację. Przed wyborem korepetytora warto sprawdzić jego referencje i umówić się na lekcję próbną, aby zobaczyć, czy sposób nauczania będzie odpowiedni dla naszej pociechy. Dzięki temu można mieć pewność, że korepetycje przyniosą efekty.

Jak pomagać dziecku w lekcjach?

Dzieci, szczególnie na początku swojej edukacji, mają nierzadko problemy z odrabianiem prac domowych i spędzają nad nimi mnóstwo czasu. Często zniecierpliwieni rodzice wyręczają w tym swoje pociechy, jednak jest to błąd, gdyż uczy dziecko braku samodzielności. Istnieją znacznie lepsze sposoby na uporanie się z problemami związanymi z odrabianiem zadań. Najważniejszą zasadą jest, aby nie zmuszać dziecka do siadania nad lekcjami od razu po powrocie do domu. Lepiej dać mu czas na odpoczynek bądź wyładowanie energii nagromadzonej podczas kilkugodzinnego siedzenia w ławce. W innym wypadku dziecko może mieć trudności w skoncentrowaniu się nad tym, co robi. Istotne jest też, aby rozplanować czas tak, aby nasza pociecha odrabiała prace domowe zawsze o tej samej porze. W ten sposób kształtuje się systematyczność. Należy także wyeliminować wszystkie bodźce, które mogą rozpraszać dziecko podczas pracy. Telewizor i radio muszą być wyłączone, a na biurku lub stoliku nie powinny znajdować się żadne przedmioty poza przyborami szkolnymi, książkami i innymi pomocami naukowymi. Warto także pilnować, aby inni domownicy nie przeszkadzali dziecku w odrabianiu lekcji. Należy również wspierać ucznia i wyjaśniać mu niezrozumiałe polecenia i zadania. Gdy mimo tego dziecko ma ciągłe problemy z koncentracją, warto skonsultować to z pedagogiem lub psychologiem.

Jak przygotować dziecko do szkoły?

Każdy rodzic chce, aby jego dziecko było właściwie przygotowane do pójścia do szkoły. Aby tak było, maluch musi osiągnąć odpowiednią dojrzałość emocjonalną, intelektualną i społeczną. Niektóre dzieci są gotowe do podjęcia nauki w wieku 6 lub 7 lat, inne natomiast dojrzewają nieco dłużej. Rozwój dziecka w dużej mierze zależy od rodziców, więc warto wiedzieć, co powinna umieć nasza pociecha w chwili, w której pierwszy raz pójdzie do szkoły. Każde dziecko w tym okresie powinno umieć samo się umyć, ubrać i rozebrać oraz wiązać buty. Ważne jest też, aby nauczyć je nawiązywania kontaktów z równolatkami. Powinno potrafić rozmawiać i bawić się z innymi, a także nie mieć problemów z dzieleniem się swoimi rzeczami. Zanim dziecko pójdzie do szkoły, trzeba nauczyć je pewnej samodzielności. Okres przed pójściem do szkoły warto wykorzystać na wyznaczenie maluchowi drobnych obowiązków i zadań, z których powinien się wywiązywać. To ważne, gdyż w innym wypadku dziecko może mieć problem z odrabianiem prac domowych i wykonywaniem poleceń nauczyciela. Należy także nauczyć pociechę dbałości o swoje rzeczy, aby w szkole nie gubiło i nie niszczyło książek i przyborów. Warto także wykształcać w dziecku spostrzegawczość, kreatywność i zdolność do samodzielnego myślenia. To wszystko pomoże mu odnaleźć się w szkole.

Gdy dziecko wagaruje

Wielu nastolatkom zdarza się opuścić lekcje. Jeżeli coś takiego zdarzyło się raz, a dziecko nie ma kłopotów z nauką ani z zachowaniem, nie jest to zbyt duży problem. Gdy jednak okazuje się, że uczeń regularnie zrywa się z ostatnich lekcji lub w ogóle nie przychodzi do szkoły, może to skutkować zaległościami oraz konsekwencjami ze strony szkoły. Wagary są kuszącym rozwiązaniem dla nastolatków. Zamiast siedzieć w szkolnej ławce, można uciec od problemów, ma się dużą swobodę i nie jest się pod kontrolą opiekunów. Dzieci wagarują z różnych przyczyn. Czasami wynika to z problemów z nauką, konfliktu z nielubianym nauczycielem lub charakterystycznego dla okresu dojrzewania buntu. Niektórzy uciekają z lekcji, bo czują się odtrąceni przez szkolnych kolegów, inni zaś idą na wagary namówieni przez znajomych. To, co charakteryzuje większość wagarowiczów, to brak pewności siebie, samotność, strach przed niepowodzeniem i poczucie odrzucenia. Aby pomóc dziecku w uporaniu się z tymi problemami, należy okazać mu wsparcie, wyrozumiałość i chęć wyjścia z trudnej sytuacji. Bardzo ważna jest też szczera rozmowa na temat przyczyny wagarów. Może się okazać, że nastolatek potrzebuje pomocy w nauce lub w dogadaniu się z nauczycielem, czasem dobrym wyborem jest te spotkanie z psychologiem bądź pedagogiem. Trzeba także wyraźnie zaznaczyć, że ucieczka z lekcji nie jest rozwiązaniem i wyciągać konsekwencje z kolejnych wagarów.

Nagradzanie za oceny

Wysokie oceny są ważne zarówno dla dziecka, jak i dla jego opiekuna. Rodzice powinni więc odpowiednio reagować, kiedy ich pociecha przyniesie ze szkoły dobry stopień. Właściwa reakcja daje dziecku motywację do dalszych starań. Wielu rodziców ofiarowuje swoim pociechom pieniądze lub inne upominki za piątki i szóstki, nie jest to jednak dobre rozwiązanie. Uczy ono tego, że za dobre wyniki otrzymuje się zapłatę. Inaczej jest w przypadku dobrego świadectwa bądź wyniku egzaminu – wówczas prezent może być wyrazem uznania rodziców dla systematycznej nauki. Za każdym razem, kiedy uczeń dostanie dobrą ocenę, powinno się to zauważyć. Jest to szczególnie ważne, gdy jest to stopień z przedmiotu, który jest dla dziecka trudny i nieciekawy. W takiej sytuacji warto szczególnie wyróżnić dziecku i przyznać mu przywilej w postaci dłuższej zabawy, ulubionego posiłku czy atrakcyjnej wycieczki. Nie należy też ignorować dobrych ocen u wzorowych uczniów– nasza pociecha powinna wiedzieć, że dostrzegamy jej sukcesy i jesteśmy z nich dumni. To ważne szczególnie wtedy, gdy dziecko dostało wysoki stopień z trudnego sprawdzianu lub za pracę, której poświęciło wiele czasu. Nie można jednak przy tym popadać w przesadę. Uczeń powinien wiedzieć, że systematyczna nauka jest potrzebna nie dlatego, że pociąga za sobą pochwały i zadowolenie rodziców, lecz dlatego, że w ten sposób zdobywa się wiedzę.

Jak rozmawiać z nauczycielem dziecka?

Wielu rodziców stresuje się przed rozmową z nauczycielem swojego dziecka. Należy jednak pamiętać o tym, że dobry kontakt z nauczycielami jest bardzo ważny, gdyż w ten sposób nie tylko dowiemy się, jak nasza pociecha radzi sobie w szkole, ale także będziemy mogli zareagować w razie problemów z nauką, zachowaniem czy funkcjonowaniem w grupie. Warto więc wiedzieć, w jaki sposób powinno rozmawiać się z nauczycielem. Ważne jest, aby rozmowa przebiegała grzecznie i spokojnie. Należy unikać kłótni, podnoszenia głosu i przerywania nauczycielowi. W razie wątpliwości należy zadawać pytania, aby wszystko zrozumieć. Nie można również traktować słów nauczyciela jako ataku na siebie lub dziecko. Mimo że zdarzają się sytuacje, kiedy pedagog niesprawiedliwie traktuje ucznia, to są one rzadkością i jeżeli nie jesteśmy przekonani co do tego, nie powinniśmy szafować oskarżeniami. W razie problemów warto współpracować z nauczycielem, gdyż tylko w ten sposób będzie można pomóc dziecku. Szczególnie ważny jest dobry kontakt z wychowawcą, gdyż to on najlepiej zna uczniów i będzie w stanie najszybciej zareagować. Przed rozmową z nauczycielem warto się do niej przygotować, aby wiedzieć, o co chce się go zapytać. W ten sposób spotkanie przebiegnie sprawniej i szybciej dowiemy się, jak nasza pociecha radzi sobie w szkole.

Jak zmotywować dziecko do nauki?

Kiedy dziecko przejawia ciągłą niechęć do nauki, większość rodziców odczuwa niepokój. Matki i ojcowie zastanawiają się, jaka jest tego przyczyna i szukają rozwiązania problemu. Okazuje się, że istnieje kilka sposobów, które mogą zmotywować dziecka do nauki. Należy również wystrzegać się straszenia konsekwencjami, karania za problemy w nauce, porównywania dziecka z rodzeństwem lub kolegami którzy mają lepsze oceny oraz krytykowania i złości. Zachęcanie dziecka do nauki powinno skutkować wykształceniem się w nim wewnętrznej motywacji. W tym celu wielu rodziców stosuje pochwały. Nie są one jednak skuteczne, gdyż dziecko uczy się wówczas, że warto wykonywać jedynie takie czynności, za które jest się chwalonym. Co więcej, pochwały, które zdaniem rodziców motywują ucznia, odbierane są przez niego w sposób negatywny. Jest to szczególnie częste wówczas, gdy pochwała zawiera w sobie element krytyki. Istnieje lepszy i skuteczniejszy sposób na wypracowanie w dziecku wewnętrznej motywacji. Polega on na stosowaniu pozytywnych komunikatów. Należy w nich odnosić się do własnych odczuć względem zachowania dziecka zgodnego z naszymi oczekiwaniami. Nie zawierają one w sobie oceny ani ukrytej krytyki. Zwroty, jakie powinny być używane w takich komunikatach, to: doceniam, podoba mi się, cieszę się, uważam że.

Jak tanio kupować podręczniki?

Każdy nowy rok szkolny wiąże się z dużymi wydatkami na komplet podręczników. Są to koszty rzędu kilkuset złotych, co jest niebagatelną sumą, szczególnie gdy dzieci do obkupienia jest kilkoro. Warto więc wiedzieć, w jaki sposób można zaoszczędzić na książkach do szkoły. Niegdyś sprawa była prosta, gdyż podręczników było znacznie mniej i można je było odkupić od starszych kolegów ze szkoły lub odziedziczyć po rodzeństwie. Obecnie wydawnictwa w każdym roku wydają nowe podręczniki, choć często różnią się one od siebie tylko drobnymi szczegółami. W przypadku małej różnicy w treści nauczyciel może zdecydować się na korzystanie ze starszych wydań i wówczas zakup tanich książek nie jest trudny, gdyż można je kupić od innych uczniów. Oprócz tego w przypadku niemal każdego przedmiotu do wyboru jest po kilka lub kilkanaście różnych książek. Ze względu na to może się okazać, że poprzedni rocznik w danej szkole korzystał z innych podręczników. W takiej sytuacji po używane książki warto udać się do antykwariatu oraz przejrzeć aukcje i ogłoszenia w Internecie. Kupując tam podręczniki, można wydać mniej o nawet kilkanaście złotych za każdą książkę. Jeżeli dziecku potrzebne są nowe książki, najtaniej można znaleźć je w księgarniach internetowych. Warto w tym wypadku porównywać ceny, gdyż mogą się one od siebie znacznie różnić.

Jak wybrać podstawówkę dla dziecka?

Wybór właściwej szkoły podstawowej dla dziecka jest nierzadko trudny. Należy liczyć się z tym, że uczeń spędzi w tej szkole sześć lat swojego życia i dobrze by było, gdyby czuł się tam komfortowo i mógł się rozwijać. Jeśli już na tym etapie maluch zniechęci się do szkoły i nauki, może to skutkować problemami na kolejnych etapach edukacji. Wybór podstawówki powinien być więc dokładnie przemyślany. Najlepiej, gdyby szkoła znajdowała się niedaleko od miejsca zamieszkania. Wówczas dziecko po pewnym czasie mogłoby wracać z niej samo do domu, co jest dobrą lekcją samodzielności. Oprócz tego jest bardzo prawdopodobne, że w pobliskiej szkole dziecko spotka kilkoro znajomych z okolicy, więc nie będzie czuło się samotne. Placówka rejonowa nie jest dobrym rozwiązaniem, gdy są w niej bardzo liczne klasy, a maluch jest nieśmiały i niepewny siebie lub ma trudności z koncentracją. W takiej sytuacji można wysłać dziecko do innej szkoły państwowej, jeżeli tylko są w niej miejsca, a dyrektor wyrazi na to zgodę. Wielu rodziców wybiera dla swoich dzieci podstawówki niepubliczne, czyli prywatne lub społeczne. Często jest tam więcej dodatkowych zajęć, a na każdą klasę przypada mniej uczniów, więc dziecko jest traktowane indywidualnie. Należy się jednak liczyć z comiesięcznymi opłatami za szkołę, które nierzadko są wysokie.

Dziecko nie lubi szkoły

Kiedy dziecko odczuwa niechęć do szkoły, rodzice często czują się bezradni. Niektórzy ignorują taką sytuację, inni pozwalają uczniowi na nieobecności, jeszcze inni decydują się na zastosowanie przymusu. Nie można jednak zapominać, że dziecko ma zapewne konkretny powód, z którego nie lubi szkoły. Może być nim depresja, lęk, bunt lub problemy z innymi uczniami i nauczycielami. Gdy dziecko cierpi na depresję, jest to poważny problem, który wiąże się nie tylko z niechęcią do szkoły, ale również drażliwością, trudnością w koncentracji i problemami ze snem. W takiej sytuacji należy szybko udać się po pomoc do psychologa, gdyż depresja dziecięca jest bardzo wyniszczająca. Wielu uczniów cierpi na fobię szkolną. Przejawia się ona lękiem przed pewnymi sytuacjami mogącymi mieć miejsce w szkole. Objawy takiej fobii to panika, strach, bóle, duszność oraz mdłości. Jest to poważny problem wynikający z różnych przyczyn takich, jak sytuacja rodzinna, szkolne środowisko oraz osobowość dziecka. W przypadku fobii szkolnej należy błyskawicznie reagować. Dzieci nie lubią szkoły również wtedy, gdy stają się ofiarami przemocy. Często ukrywają to, co się dzieje, przed nauczycielami i rodzicami, jednak gdy odkryjemy, że dziecko pada ofiarą przemocy fizycznej lub psychicznej, musimy interweniować i rozmawiać z nauczycielami i rodzicami agresorów.