1

2

3

4

5

 

Słuchanie dziecka jest podstawą

Skupianie się na tym, żeby wiedzieć wszystko o własnym dziecku jest jednym z błędów rodziców. Wychowanie dzieci nie powinno polegać tylko i wyłącznie na stawianiu przed nimi wyzwań, nakazów i zakazów oraz ciągłym kontrolowaniu i prowadzeniu przesłuchań. Wiadomo jest, ze wielu rodziców przyzwyczaja się do tego przez kilka lat, że maluch sam po wyjściu z przedszkola informuje o wszystkich wydarzeniach, nawet najbardziej absurdalnych. Niestety niekiedy rodzic to ignoruje i zbywa. Nie jest to dobre. Jeżeli mały człowiek mówi o czymś z entuzjazmem to jest dla niego bardzo ważne. Z tego też względu trzeba dać dziecku poczucie tego, że zawsze się go słucha i traktuje z największą powagą to, co ma do powiedzenia. W przeciwnym razie z czasem jego postawa otwartości się zmieni i bardziej zamknie i kiedy nadejdzie czas dorastania dziecko nie będzie już chętnie o czymkolwiek opowiadać. W takich przypadkach rodzice zaczynają na siłę wyciągać wszelkie informacje, prowadząc niemal przesłuchania. Zostając rodzicem należy pamiętać, że wychowanie dzieci odbywa się przez cały czas i wymaga tego, aby poświęcić im czas, zawsze wysłuchać i traktować, jako podmiot rodzinny, którego wszelkie sprawy są bardzo ważne. W przeciwnym razie w przyszłości się zamknie i nie będzie chciał informować o tym, co się zdarzyło w jego życiu.

Bunt niesie ze sobą wiele pozytywnych rzeczy

Wychowanie dzieci, jeżeli jest prawidłowo prowadzone w przekonaniu wielu rodziców pozwala na uniknięcia okresu buntu, który może być bardzo uciążliwy i doprowadzić do poważnych konfliktów w rodzinie. Tak naprawdę przed każdym rodzicem pojawia się strach, że wiek nastoletni, a z nim okres buntu doprowadzi do tego, że ich dziecko ulegnie wykolejeniu. Jednak bunt ma także swoje dobre strony i niekiedy należy na niego pozwolić. Dzięki temu, że dzieci buntują się kształtują własną osobowość. Zdobywają nowy światopogląd. Który odstaje od przekonań rodziców, ale tak jest, ze ludzie powinni potrafić samodzielnie myśleć. Poza tym każdy człowiek popełnia błędy nie da się ich uniknąć, ale trzeba nauczyć się radzić sobie z ich konsekwencjami. Z tego też względu okres buntu ma wiele pozytywnych cech, które tak naprawdę pozwalają rozwinąć się dziecku i stać osobą dorosłą. Bez tego dziecko pozostało by nie samodzielne. Wychowanie dzieci może przebiegać spokojnie, jednak należy pamiętać o tym, że bunt wiąże się z tym, iż dziecko pragnie wyrwać się spod wpływu matki i ojca i zacząć poznawać świat na swój sposób. Oczywiście w tym okresie poniesie liczne porażki, jak również osiągnie wiele dzięki doświadczeniom. Okres ten nie jest łatwy dla rodziców, jednak konieczny dla rozwoju każdego człowieka.

Wychowanie dzieci wymaga czasu ze strony rodziców

Dziś mama czas na wychowanie dzieci, zatem mogę przystąpić do dzieła. Rodzic postanawia, ze wypyta je o wszystko, co działo się w szkole, opowie o tym, jak sam się uczył i jakie zdobywał oceny. Także wspomni, że muszą się bardziej przykładać do nauki, aby nie zawieść mamy, taty, babci, dziadka. Pięć minut dla dzieci się kończy i następne pojawi się w przyszłym tygodniu. Tak naprawdę w ten sposób nie da się wychować dzieci, a już na pewno nawet ich poznać. Jest to błędne, kiedy ktoś zajmuje się tym procesem od przypadku do przypadku. Tak naprawdę niekiedy wystarczy poświęcić półgodziny dziennie, ale żeby było to naprawdę w pełni wartościowe trzydzieści minut potrzebnych na rozmowę i zabawę z własnym dzieckiem. W przeciwnym razie wychowa się człowieka zupełnie obcego, który i tak nie będzie miał ochoty na kontakty z rodzicami. Z pewnością wychowaniem dzieci z przypadku może zajmować się wychowawca w szkole, który ma z nimi sporadyczny kontakt, jednakże niekiedy może się okazać, że jest jedyną osobą, która zajmuje się wychowaniem dzieci. Tak naprawdę największa odpowiedzialność powinna spoczywać na rodzicach. Jednak świat jest coraz bardziej zagoniony i ta czynność jest spychana na drugi plan, albo na etap, kiedy będę mieć wolne, czyli niekiedy raz do roku. Potem okazuje się, ze na urlop wyjeżdżają zupełnie obce sobie osoby.

Tata nie jest potworem

Na samym początku, przez jakieś pół roku matka opiekuje się swoim nowo-narodzonym dzieckiem. Później stara się nauczyć go określonych czynności zabiera się za proces wychowania. Jednakże potrzebna jest jej niekiedy pomoc męża. Dobrze jest, kiedy oboje rodzice wcześniej ustalą granice, w których obrębie może funkcjonować dziecko, a których nie powinno nigdy przekroczyć. Tak naprawdę ustalenia te powinny odbyć się od razu, a nie przy dziecku. Jest to konieczne, aby ustalić wspólny front działania i wsparcia. Nie warto także tworzyć ojca, który jest potworem, przychodzi i karze oraz krzyczy. W wielu domach dzieje się tak, że gdy matka zawoła męża dzieci automatycznie się uspokajają. Nie jest to właściwe w procesie wychowania dzieci z tego względu, że zamiast mieć w ojcu przykład i wsparcie, będą się go bały. Rodzice powinni także ustalić zakres kar, jakie będą stosować za przewinienia. Niestety dzieci są stworzeniami, z resztą, jak każdy człowiek, nawet dorosły, które lubią przekraczać granice. Jest to naturalne, pozwala na poznanie zakazanego owocu oraz nauczenie się czegoś. Z tego też względu wychowując dzieci nie da się nie uniknąć stosowania kar. Ciekawość ludzka jest wielka, poza tym maluchy bardzo lubią sprawdzać na własnej skórze, do jakich granic mogą się posunąć. W ten sposób budują własną przestrzeń.

Wychowanie seksualne jest potrzebne dla prawidłowego rozwoju dziecka

Wychowywać można dziecko do różnych aspektów. Jednym z nich jest prawidłowe życie społeczne. Przestrzeganie zasad społecznych umów, które nie widnieją na papierze, ale są ogólnie przyjęte i obowiązujące w danym kraju. To także przekazanie odpowiednich wartości moralnych i kulturowych. Wychowanie dzieci odbywa się na różnych płaszczyznach życia rodzinnego i społecznego. Ostatnimi czasy zaczęto także zwracać coraz większą uwagę na to, aby wychowywać dzieci także do życia seksualnego. Jest ono niebywale ważne w życiu każdego dorosłego człowieka. Stanowi integralną część zapewnienia społeczeństwu ciągłości, jak również wiąże się z przetrwaniem gatunku. Jednakże wielu młodych ludzi nie jest odpowiednio edukowanych w tej sferze, a ich zachowania seksualne kłócą się z powszechnie przyjętymi normami społecznymi. Niewłaściwie zdobyta wiedza na ten temat, jak również umiejętności doprowadzają do tego, ze dzieci są krzywdzone w tej materii. Dlatego wychowanie dzieci nie powinno odbywać się bez odpowiedniej edukacji seksualnej. Nie można wszystkiego zwalać na szkołę i nauczycieli, lub twierdzić, że własne dziecko ma jeszcze na to czas. Chowanie głowy w piasek nie pomoże, a może, co najwyżej zaszkodzić. Dzieci dojrzewają, a ich seksualność budzi się do życia niekiedy wcześniej niż rodzice mogliby przypuszczać.

Obyś cudze dzieci wychowywał…

Istnieje pewne przekleństwo, a raczej życzenie złego, które odnosi się do tego, żeby osoba była zmuszona do nauczania i wychowywania cudzych dzieci. Oczywiście coś takiego spada na karby wszystkich nauczycieli i pedagogów. Już od wieków twierdzono, że nie ma nic gorszego, niż zajmowanie się cudzymi dziećmi. Tak naprawdę wychowanie dzieci z różnych środowisk jest dość trudne i ciężkie. Może dzięki temu rodzice lepiej spojrzą na ten problem. Czasami ktoś mówi, ze nie ma sił do własnego dziecka, które sprawia mu problemy. A wystarczy popatrzeć na nauczycieli, którzy codziennie w klasie męczą się z trzydziestką, którą muszą nie tylko wychować, ale także czegoś nauczyć. Będąc rodzicem i stawiając się w takiej sytuacji można z pewnością orzec jednoznacznie, ze nie ma nic gorszego. Każde dziecko jest inne, stawia inne wzywania, a nauczyciel tak naprawdę posiada okrojony system kar. A jednak w większości przypadków trzeba stwierdzić jednoznacznie, że ci ludzie panują niekiedy nad tłumem dzieciaków bez większych problemów. Niektórzy posiadają swoje patenty, które mogłyby się okazać bardzo przydatne w wychowaniu dzieci wielu rodzicom. Ale tak naprawdę wielu odnosi sukces, gdyż traktuje swoich wychowanków, jako podmiot, a nie przedmiot. Czasami ludzie zapominają o tym, ze dziecko jest członkiem społeczności, a nie dodatkiem do niej, który trzeba ukształtować.

Szkoła uczy i wychowuje

Szkoła ma za zadanie wychowanie dzieci oraz ich naukę. Ten pierwszy proces odbywa się poprzez wpływ nauczycieli i wychowawców, którzy oddziałują własnym przykładem na podopiecznych. Prezentują odpowiednie postawy oraz światopogląd, który jest zgodny z ogólnie przyjętym. Dobór odpowiedniej kadry w szkole jest bardzo ważny, gdyż mają oni wpływ na przyszłe pokolenia. Ponad to nauczyciele wskazują to, jakie zachowani aprobują, a jakich nie. Dziecko musi nauczyć się tego, co może robić na terenie placówki, a co jest zabronione. Poręcz wychowania dzieci w szkole nie jest łatwy dla żadnej strony. Jeżeli rodzicom przyświecają określone wartości, także powinni wybierać placówki edukacyjne, które te wartości uznają i przekazują swoim uczniom. Tak naprawdę wychowanie dzieci w szkole powinno współgrać z tym, które jest uznawane w domu. Nie można powiedzieć, że jedynym zadaniem placówek edukacyjnych jest nauka dzieci. Wychowanie odbywa się na różnych płaszczyznach i jeżeli rodzice nie chcą tego, aby ich dzieci uważały za wzór kogoś, kto nie wyraża zupełnie inny światopogląd niż oni powinni zastanowić się nad odpowiednim wyborem szkoły. Wychowanie dzieci jest ściśle wpisane w funkcjonowanie placówek edukacyjnych. Nauczyciele mogą zarażać dzieci własnymi pasjami i marzeniami w sposób bardziej silniejszy niż wpływ rodziców.

Szczęście jest możliwe dla ludzi szczęśliwych, którzy wiedzą, czego chcą

Jednym z założeń wychowania dzieci jest to, aby uczynić z nich ludzi szczęśliwych. Jednak jak można to zrobić? Z pewnością najpierw trzeba samemu być człowiekiem szczęśliwym. Tylko, co oznacza szczęście? To jest podstawowe pytanie, który należy sobie postawić w procesie wychowania dzieci i na nie odpowiedzieć. Dla każdego człowieka szczęście oznacza coś zupełnie innego. Zatem nie da się wychować szczęśliwego dziecka bez jego poznania. Niekiedy rodzice bardzo się starają. Spełniają wszystkie zachcianki swej pociechy i myślą, ze w ten sposób osiągną status jego pełni zadowolenia. Nic bardziej mylnego. Każdy człowiek jest szczęśliwy nie zawsze wtedy, gdy zostaną zaspokojone jego potrzeby przez innych. Czasami więcej zadowolenia i bardziej trwałego może przynieść fakt, że osiągnęło się jakiś cel samemu przy własnej ciężkiej pracy, a nie dotarło do niego na skróty. Nie można podać komuś całego świata. Zatem szczęśliwe dziecko to takie, którego rodzice go znają i pozwalają na to, aby mogło samo dojść do pewnych rzeczy, jak również osiągnięć. Nie jest wyręczane. Poza tym wychować dziecka na szczęśliwe z pewnością jest niedane rodzicom, którzy sami są nieszczęśliwi. Dzieci obserwują i są w tym doskonałe. Nie można ich oszukać, udając faktu, ze jest się szczęśliwym. Zatem niekiedy trzeba zacząć od siebie samego.

Niepełnosprawność pozwala na normalne życie

Wychowanie dzieci nie jest łatwe, jednakże wychowanie dziecka, które jest dotknięte przewlekłą chorobą oraz kalectwem, które stanowi jego niepełnosprawność bywa dużym wyzwaniem dla rodziców. Dobrze jest, kiedy rodzi się zdrowe dziecko i jest w pełni możliwe jego prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Niestety zdarza się, ze przychodzi dziecko dotknięte określoną niepełnosprawnością. Wtedy przed rodzicami staje prawdziwe wyzwanie. Bywa tak, ze niepełnosprawność jest dość spora i wtedy wszystko ogranicza się do funkcji opiekuńczych i zaspokajania potrzeb malucha. Jednak są także niepełnosprawności, które umożliwiają w miarę normalne funkcjonowanie. Wychowanie dzieci niepełnosprawnych wiąże się z określonymi trudnościami, zarówno w sferze znalezienie odpowiednich placówek edukacyjnych, ale także dla samych rodziców. Niekiedy trzeba pozwolić dziecku na to, aby mogło samemu doświadczać świata i przekonywać się o własnych możliwościach. Niestety czasami rodzice przejawiają postawę nazbyt opiekuńczą. Z tego też względy wszyscy ci, którzy wychowują dzieci niepełnosprawne powinni znaleźć wsparcie u specjalistów oraz poszukać osób, które są też dotknięte określonym schorzeniem. Najlepszą drogą będzie zdobycie określonej wiedzy i nabycie doświadczeń. Dziecka nie należy traktować, jako czegoś, co może ulec zniszczeniu.

Kilka zasad na dobre wychowanie

Na wychowanie dzieci nie ma prostej recepty, którą można uzyskać od lekarza, czy pedagoga lub psychologa. Jednak jest kilka zasad, których należy przestrzegać, ażeby proces ten przebiegał właściwie. Ważne jest to, żeby zbudować właściwe relacje z własnymi dziećmi. Zatem rodzic powinien często spędzać z nim czas, bawić się, rozmawiać i słuchać, a na prośbę dziecka o pomoc reagować. Jest to ważne od najmłodszych lat. Budowanie więzi wymaga czasu i zaangażowania. Nie należy dziecka wyśmiewać i bagatelizować jego problemów, gdyż dla niego są one ważne. Także opowieści malucha powinny być zawsze wysłuchane. Oczywiście bliskie relacje są przydatne. Ale istotne jest także ścisłe nakreślenie granic, w których dziecko może funkcjonować. Te ustalenia powinny być wynikiem przemyślanych działań wszystkich opiekunów. Nie wolno tworzyć kilku światów, w których dziecko funkcjonuje na różnych zasadach, zwłaszcza małe. W wychowaniu dzieci należy być zawsze konsekwentnym. Dzięki temu wiedzą, co mogą robić, a czego nie. Ponad to w ten sposób buduje się ich poczucie bezpieczeństwa. Mamy już więź, konsekwencje, ale najważniejsze jest to, aby dziecko w procesie wychowania traktować podmiotowo. To znaczy ma stać się członkiem rodziny, który ma prawo do wyrażania własnych opinii, a także brania udziału w podejmowaniu decyzji.