Koncepcje marginalizacji społecznej.

Marginalizacja społeczna to proces powstawania marginalnych grup społecznych oraz wchodzenie jednostek lub grup na istniejący margines społeczny. Może następować jako zmiana relacji pomiędzy poszczególnymi grupami lub wewnątrz poszczególnych grup. Wyraża się w tym, że ktoś ma istotnie ograniczone możliwości i w coraz większym stopniu funkcjonuje poza oficjalnym porządkiem społecznym i prawnym. Jest wytworem nierówności społecznych. Koncepcja wykluczenia ma charakter procesualny i zakłada przejście od pełnego uczestnictwa w społeczeństwie, poprzez stopniową dezintegrację aż do zaniku więzi łączących jednostkę ze społeczeństwem. Wg Znanieckiego (i J. Kwaśniewskiego też podobnie) jest to proces, na skutek którego jednostki wycofują się z kolejnych stref życia społecznego. Następuje stopniowa izolacja poprzez kolejne zrywanie kontaktów. Jest odsunięciem na „boczny tor” społeczeństwa, poza główny nurt życia społecznego. Marginalizacja nie zawsze wiążące się z przejawami patologii społecznej, np. z przestępczością, alkoholizmem czy narkomanią. Marginalność to niekoniecznie dewiacja, bo np. osoby niepełnosprawne nie są dewiantami a są marginalizowane na wiele sposobów. Obecnie marginalizacja jest generowana przez rynek pracy, który nie zapewnia pracy wszystkim chętnym. Ponadto traktowanie pracy wyłącznie jako źródła dochodów też jest wyrazem marginalizacji.

Both comments and pings are currently closed.